Le Banian

le banian Le Banian, het literair-cultureel kwartaaltijdschrift van De Association franco-indonésienne Pasar Malam, gevestigd in Parijs, heeft op 7 december jl. zijn special over de postkoloniale literatuur in Nederland gelanceerd met een feestje op de Indonesische ambassade in Parijs. Er is een jaar lang onder de bezielende leiding van Johanna Lederer hard aan gewerkt door onder meer Dorien Kouijzer en vertaalster Anita Concas, met een financiële ondersteuning van het Nederlands Letterenfonds.

Mij was gevraagd een inleiding te schrijven, Adriaan van Dis het nawoord, terwijl de spekkoek wordt gevuld met stukken van Lizzy van Leeuwen, Marion Bloem, Ernst Jansz, Herman Keppy, Frans Lopulalan, Betty Roos en Jill Stolk. Ook van Adriaan van Dis en mij (uit Rivier de Brantas) zijn prozafragmenten opgenomen.

Indonesische bijdragen komen van Sitor Situmorang (Harianboho, 2 okt 1923 – Apeldoorn, 21 december 2014) en Sobron Aidit (Belitung, 1934 – Parijs, 2007). Het mooie tijdschrift in boekvorm wordt aangevuld met recensies en artikelen. Het nummer kost € 12,- excl. verzendkosten.

Belangstellenden voor de bundel verwijs ik naar de pagina van de Association franco-indonésienne Pasar Malam voor een volledige inhoudsopgave. Adriaan van Dis en ik zijn al jaren lid van deze club en nieuwe leden zijn altijd welkom. Voor maar € 25,- per jaar steun je de Association franco-indonésienne Pasar Malam en daarmee de Franse aandacht voor Indonesische en Indische kunstvormen. Er worden regelmatig bijeenkomsten georganiseerd etc. Een mailtje sturen aan Johanna Lederer via de site is genoeg. Zij is overigens meertalig… (Indonesisch, Nederlands, Frans, Engels).

*** Vlak na het schrijven van deze post las ik dat Sitor Situmorang vandaag stierf in Apeldoorn. Hij was geboren in Harianboho, Noord Tapanuli, Noord Sumatra, op 2 oktober 1923 en woonde met zijn Nederlandse vrouw in Apeldoorn.***

Ingrid Giles live op KXRadio

Hier is Ingrid Giles, een gitaarleerling van me, te gast bij KXRadio. Ze is afkomstig uit Sydney en vrijwel direct na aankomst in Nederland kocht ze een Martin gitaar en kwam ze bij me op les. Ze is een singer-songwriter en treedt regelmatig op in Den Haag, op allerlei locaties zoals Het Paard en Ned Kelly, en allengs meer daarbuiten. Paradiso, Amsterdam staat bijvoorbeeld op haar programma. Luister naar deze door de technicus van KXRadio gemonteerde opname voor SoundCloud.

The Ferryman’s Daughter

In mijn novelle Rivier de Lossie fungeert een nummer van Donovan als een runnin’ gag. Het nummer trof ik ooit aan op een bootleg (illegale langspeelplaat) en thans zijn er diverse versies op YouTube te vinden. Mijn favoriet is, zoals bijna altijd, de eerste versie die ik ooit hoorde, een live-opname waarschijnlijk afkomstig uit Japan. Hier is het nummer en daaronder het fingerpicking-patroon om het te spelen.


 Am     
|--------------0--------|
|-------1---------------|
|--------------------2--|
|-------2---------2-----|
|---0-------0-----------|
|-----------------------|

    |   |   |__|  |__|

    1   2   3  &  4  &

    T  T/M  T  R  T  I

Het akkoordenschema voor de coupletten: Am C G Am 2x
Het akkoordenschema voor het refrein: C F C G 2x | Am —

Inleiding Le Banian

De Association franco-indonésienne Pasar Malam, gevestigd in Parijs, geeft onder meer uit een literair-cultureel tijdschrift onder de naam Le Banian. Voorbereid wordt momenteel een special over de Nederlandse koloniale en postkoloniale literatuur. Mij is gevraagd een inleiding te schrijven en dat heb ik net af en verstuurd.

Adriaan van Dis schrijft het nawoord en er worden stukken opgenomen van ons en onze collega’s en nog een paar Indische schrijvers van de eerste generatie. Daarnaast is er ruimte voor artikelen over het culturele Indische leven in Nederland, de hernieuwde aandacht voor oorlogsexcessen gepleegd door Nederlanders in Indonesië en Indonesische schrijvers in Frankrijk en Nederland.
De vertalers gaan nu aan de slag. De uitgave van de bundel zal worden gevierd in december in Quai Voltaire aan de Seine.

De bundel kent vijf afdelingen:

I Non-fictie
Mijn introductie (historisch en literair) op de postkoloniale Nederlandstalige literatuur in verband met Indonesië.
Herinnering aan oorlogsgeweld in Indonesië weer in de actualiteit, gebaseerd op persberichten van de laatste jaren.
Lizzy van Leeuwen –  fragment uit Ons Indisch Erfgoed: het eerste Indische postkoloniale geschiedenisoverzicht van 1950 – 2000.

II Fictie
Acht schrijvers van de Tweede Generatie, acht prozafragmenten.

III Literatuur van Indonesiërs in Frankrijk en Nederland.

IV Indo cultuur in Nederland anno 2014
Over de Tong Tong Fair, Museum Bronbeek, Maandblad Moesson, Werkgroep Indische letteren etc.

V Nawoord Adriaan van Dis, waarin de schrijver een link legt tussen de Nederlandse en Franse postkoloniale literatuur

Basta De Urbanismo Salvaje

Ik was in Roquetas de Mar, Zuid Spanje, voor een korte vakantie en huurde er een fiets om naar Almeria te gaan. Het was mijn eerste vakantie sinds 2002 en ik was nog nooit in Spanje geweest, afgeschrikt door de enorme toeristengebieden in plaatsen als Torremolinos. De fietstocht voerde langs verlaten flatgebouwen, bungalows en hotels, die in een periode van overdreven optimisme er zijn neergekwakt en waarschijnlijk nooit bewoond zullen worden. Ze kunnen die spookgebouwen beter tegen de vlakte gooien en er de natuur zijn gang laten gaan: dat trekt meer toeristen, lijkt mij zo. Het fietspad liep dood halverwege bij Aguadulce; de autoweg opgaan was te gevaarlijk. Mijn gezellin ontwaarde een protestleus die op een muur was gekalkt:

Basta De Urbanismo Salvaje


Basta De Urbanismo Salvaje

Dat betekent: stop met de wilde stedenbouw, of zoiets als stop de stedelijke wildgroei. Het zal wel geen toerist zijn geweest die die leus op de muur heeft gekalkt. Een paar jongeren die verveeld en werkloos op het dorpsplein rondhangen misschien? De jeugdwerkloosheid is momenteel 50 procent in Spanje. Het geld, dat voor andere doelen gebruikt had kunnen worden, ligt er in waardeloos beton gegoten. Er zijn mensen die rijen zonnepanelen een afgrijselijk gezicht vinden. Maar treuriger dan leegstaande gebouwen, wachtend op expats die, op een enkeling na, door de crisis daar tóch niet neerstrijken, kan niet.

Switchen van Jazz naar Fingerpicking

leavitt Ik weet niet of mijn leerlingen mijn nog jonge fingerpicking weblog volgen, maar het lijkt wel alsof mijn vorige post iemand op een idee heeft gebracht. De leerling, niet meer zo jong, was bezig met A Modern Method for Guitar van William Leavitt, met mijn Finger-Picking-Technieken, met het populaire songbook van The Beatles plus met Guitar Jazz Harmony, een theorieboek van Fred Harz. Uiteraard is dat wat veel. De lessen liepen dan ook altijd een half uur uit en ja, het was wachten totdat de meer dan leergierige student iets zou laten vallen. Dat deed hij gisteren per e-mail. Driekwart van de les graag voor fingerpicking en een kwartiertje voor de rest. Wise guy. Jazz sluipt er vanzelf in als je verder komt met fingerpicking.

Switchen van fingerpicking naar klassiek

sagreras Het mag misschien ongeloofwaardig klinken, maar klassiek gitaarles voor beginners is makkelijker dan meteen beginnen met fingerpicking. Fingerpicking vraagt om gevoel voor swing en liefde voor de stijl. De klassieke methode van gitaar leren spelen betekent: een goede houding aannemen, netjes in de maat spelen, de eerste saaie weken doorkomen en dan begint het al gauw aardig te klinken. Zo had ik laatst een beginnende leerling die moeite had met fingerpicking en ook niet precies wist wat ze nou eigenlijk wilde. Zoiets kan gebeuren na een paar lessen. Jonge mensen kunnen een jaar fingerpicking doen en dan overstappen naar blues, pop, rock, jazz – ze hebben de tijd en kunnen doen wat ze willen. Oudere mensen doen er goed aan één stijl te kiezen. Ben je melodieus ingesteld en gaat het je niet om zingen bij de gitaar, instrumentale fingerpicking nummers en swingen op een ragtime blues beat, dan is een klassieke basis wellicht het beste voor je. Dus: ben je al op leeftijd en je wilt gitaar leren spelen zonder precies te weten wat je wilt, ga dan voor klassiek. Noten lezen is niet moeilijk. Dat leer je spelenderwijs. Ja, in het begin ziet het notenschrift er uit als krentenbrood, maar daar raak je écht snel mee vertrouwd. Ik werk met de beroemde methode van Sagreras. Je kunt dan later altijd nog overstappen op fingerpicking. Maar wat is fingerpicking nou eigenlijk? Daarover later meer.

Tricky fingerpickingmotief van Donovan

Donovan – Summer Day Reflection Song

Hier is een backing track van Donovan’s Summer Day Reflection Song. De track is bedoeld om mee te zingen, of om de 2e gitaarpartij mee te spelen, maar ik presenteer hier de TAB als oefening in fingerpicking. De twee maten worden alsmaar herhaald. De 2e maat is tricky. Het G akkoord wordt gebroken gespeeld met een hammer on op de e- en a-bas. Het patroon wijkt er af van de basis folk picking pattern uit mijn lesboeken, een patroon dat je eigenlijk moet kennen voor je hieraan begint. Maar misschien lukt het je zonder die boeken ook wel om met deze backing track mee te spelen. Langzaam beginnen en rustig aan het tempo opvoeren terwijl je strak in de maat blijft.


Capo on 3nd fret

Verse, chorus

    Am9            G
E |---------------|-------------------|
B |----0--------0-|-------------------|
G |----------2----|--------0--------0-|
D |----2--------2-|-----0---------0---|
A |-0------0------|-----------0^2-----|
E |---------------|-0^3---------------|

    T  T/M T I T/M  T   T  I T    T I

Hier is de live versie, langzamer, en hier de studioversie met een 2e gitaarpartij.

Hulp nodig? Click op de flyer en kom een les nemen!

Tapping met Jim Green

The Wandering Endorphin – The Healer

Hier een intrigerende melodie van Jim Green, die optreedt onder de naam The Wandering Endorphin, een wat obscure artiestennaam waar hij onderhand vanaf wil. Op zijn website heeft hij een paar beknopte handleidingen gezet over hoe je moet beginnen met guitar tapping. Voor een paar dollar kun je de korte oefeningen downloaden en er een poosje mee toe. Wil je de complete tabs, dan moet je meer betalen.

De basis voor het bovenstaand nummer The Healer wordt uitgelegd in de eerste oefening voor beginners. Het nummer wordt in standaard gitaarstemming EADGBE in triolen gespeeld (al noteert de componist dit ritmisch fout in zijn tab, maar daar kom je wel uit). Een versterkte akoestische gitaar is handig bij tapping, anders krijg je bijna geen geluid. Dus: een element aanbrengen in je gitaar en op een versterker aansluiten.

De term beginner moet je wel opvatten als beginner met guitar tapping. Eerst akkoorden en fingerpicking spelen lijkt me wel handig voordat je aan een guitar tapping avontuur begint. Enigszins gevorderd is dus geen luxe. Jim Green zelf beweert dat guitar tapping eigenlijk simpeler is dan traditioneel gitaarspelen. Kan zijn dat hij gelijk heeft. Je ziet erg jonge gitaristen opduiken die niets anders doen en kunnen dan guitar tapping. Sommigen zeggen dat dit de nieuwe manier van gitaarspelen is.

Jim Green zelf is na twaalf jaar guitar tapping verveeld geraakt en gaat nu country spelen en flamenco oefenen…